NAAR OVERZICHT

Over Chelsea Davine

De kunstcriticus Alex Bahna schrijft dat Chelsea het gehele harmonieuze en elementaire proces in haar werk wil uiten, of zoals de kunstenares zelf zegt: “Iets moois en verfijnds maken uit compromisloos materiaal zoals staal, steen, koper of lood.” Desalniettemin, het is niet de zuiverheid en duurzaamheid van het materiaal dat Chelsea interesseert, maar de manier waarop het veroudert.

Chelsea Davine Kunstenaar

Voor Chelsea is metaal als een doek waarop ze de effecten van tijd, water en zuurstof bestudeert. Ze doet dit door het mengen en gebruiken van verdund salpeterzuur en zoutzuur op het materiaal, om zo de beschermende vettige laag op het metaal te corroderen. Hierna, door te krassen in het materiaal, stimuleert ze roestvorming. Op deze manier, laagje voor laagje, creëert ze een driedimensionaal abstract werk -een sculptuur van een schilderij- waar texturen en kleuren in elkaar opgaan en die veranderen met elke kleine verandering van het licht.

De kleine, vaak onopgemerkte details van het alledaagse leven vormen haar inspiratiebron: rook uit de schoorsteen, gepolijst goud, patronen onder bladderende verf, een kapotte trap die nergens naar leidt, de tand des tijds geëtst op metaal, een pad door een droog en dor landschap…

“Bij het beginnen van elk schilderij blijven de lagen en de textuur me fascineren, net als het hele proces. Mijn thematiek blijft hetzelfde: het materiaal zelf, de kust, de zee, de lijnen van verlangen die zigzaggend door het landschap trekken, de tijd en zijn corrosieve werking op materiaal en het vinden van schoonheid in hetgeen we om ons heen zien. De wereld sijpelt door in mijn atelier: kleuren, licht, politiek, religie, mensen. Conversaties blijven me bij, plattegronden fascineren me en ik ben bezield door reizen. Creëren en schilderen zijn een noodzaak en een obsessie waar ik geen dag zonder zou kunnen.“

Chelsea Davine
1971, Londen, Verenigd Koninkrijk